معرفی کراک کوکائین

کوکائین نوعی ماده مخدر است که از برگ های گیاه کوکا که در مناطق کوهستانی کشورهای جنوب آمریکا مانند بولیوی، کلمبیا و پرو رشد می کند ساخته می شود. استحصال کوکائین از برگ گیاه کوکا برای اولین بار در سال ١٨۵۵ صورت گرفت و پس از آن در سال ١٨٧٠ استفاده از این ماده به عنوان یک ماده محرک بدن و تقویت کننده برای درمان اکثر بیماری ها رواج یافت. همچنین در آن زمان اکثر پزشکان دکترها از کوکائین به عنوان یک داروی بیهوشی برای جراحی های موضوعی چشم و دندان استفاده می کردند و یا برای تسکین دادن درد بعد از زخم های شدید از آن استفاده می کردند.
رایج ترین شکل کوکائین در کشورهای اروپایی و آمریکا به صورت یک پودر کریستالی سفید رنگ است. بیشتر مصرف کنندگان، کوکائین را با استفاده از یک قطعه کاغذ یا اسکناس لوله شده، و یا با استفاده از یک نی به داخل بینی خود می کشند. گاهی نیز آن را در آب حل کرده و محلول را مستقیما به داخل جریان خون تزریق می کنند.
کراک نیز نوعی از کوکائین است که به شکل تکه های کوچک کلوخ مانند بوده و قابل کشیدن است. معمولا کراک را با استفاده از پیپ، لوله های شیشه ای، بطری های پلاستیکی و یا فویل و زرورق حرارت داده و دود می کنند؛ در مواقعی نیز آن را در آب حل کرده و به صورت وریدی تزریق می کنند. این ماده مخدر بسیار خطرناک هنگامی که حرارت داده می شود، صدایی مانند شکستن و یا خورد شدن از خود ساطع می کند و نام آن را نیز به همین دلیل کراک نامیده اند.
کوکائین و کراک مواد مخدری بسیار قوی هستند که طول مدت تاثیر گذاری آنها نسبتا پایین است. از میان همه انواع مواد مخدر، مصرف کراک مانند هروئین، چندان گسترده نیست و تنها ١.٠ % از معتادان بین ١۶ تا ۵٠ سال در کشورهای غربی از آن استفاده می کنند. همچنین کراک ماده مخدری است که از نظر نژادی بیشتر توسط جوانان سیاه پوست استفاده می شود. بر خلاف کوکائین، استفاده از کراک بیشتر در مناطف خاصی از شهرها و به علت محرومیت های اجتماعی و مالی رواج یافته است.